Autumn trail rides On horseback

Trail ride on horseback
Trail ride on horseback
Lacos on a horse trail in Autumn at the Veluwe

Specially for all of you who are not allowed to visit your horses due to the Covid-19 lockdowns, I edited some Trail ride video’s on horseback from last Autumn at the Veluwe in the Netherlands. Go watch it to get a feel of riding Lacos out on the trails in our National Park Veluwezoom.

I know it is but a substitute for the real thing, but try to make the best of it and please stay safe! You will be trail riding on your own horse in no time. Until then Lacos is happy to recieve the extra virtual hugs.

You might also like to watch our 2-day trail ride along the river IJssel or read about how I fell in love with horses as a child.

How my love for horses began and I could only dream of trail rides

buitenrit rozendaalse zand
buitenrit rozendaalse zand
How my love for horses began and I could only dream of trail rides

That first time you are placed on top of a horse as a child has a huge impact. This was also the case with me and in a positive way. I have not been able to let go of horses anymore and after that first ride I kept riding. I mostly loved trail riding with my horses and I still do.

My horse history started in the Algarve in Portugal. As a six-year-old girl, I was on holiday in the Algarve with my parents and sister, just like every year. Portugal was my parents’ favorite destination, for 14 years we went there on holiday at least once a year, most of the years twice or even three times.

On this particular sunny morning in 1987, I went with my mother to the bank to get money. ATMs did not yet exist and you still had to get cash from the bank. Because there was a malfunction at the bank, we had to wait for more than 2 hours. There in that Portugese bank we started talking to a Dutch couple who had recently set up an equestrian centre in the area. We were invited to visit them…

 The warm sun, the dusty sand and the smell of horses. What a paradise! There was talk of a mountain trail ride, my father had learned to ride horses in his student days, but whether I could ride had to be seen first. I had never been on a horse before, but was not afraid and found them extremely interesting.

Those soft noses and the smell of the horses was magical.

Horse on a trail ride

So the sweetest bay mare was taken from the stable and I was placed on top of her. After riding on the lunge for half an hour, I was labeled “natural talent” by the Dutch stable owners. So my father booked the mountain trail ride with the horses for the next day.

Early in the morning we went out into the mountains. I rode that sweet bay mare again. I was so proud! This amazing mare carried me over narrow rocky paths, in walk, trot and canter. We jumped over creeks and halfway through the trail ride we had a break in a typical small cafe where I drank a delicious Sumol. Which is a Portugese orange soda.

From that day on, I wanted to go trail riding with horses every day.

When we got home I was registered at the local riding school where I then took lessons twice a week. On Fridays together with both my parents and on Saturday in the children’s lesson. In the summer time we often went out on trail rides which I loved most of all.

Because we regularly moved with my family due to my mother’s work in my youth, I rode at various riding schools. At these riding schools I rode dressage, jumping and cross competitions and I went to pony camps every year. The different instructors and horses have given me a lot of insights, which has taught me to be a better rider.

As a student I registered with the student equestrian association Hippeia in Utrecht. Once a week we had lessons or went on trail rides with the horses and a few times a year we held meetings with other student equestrian associations in the country, we rode competitions and partied afterwards.

After my student days I rode several horses from friends and taught children and adults. Teaching means that you have to think about what works automatically for you when riding. What exactly do you do and how do you explain it?Definitely an experience that made me much more aware of my own riding skills, my seat and aids.

Trail ride horse
Lacos my current horse out on a trail ride at the Veluwe

Over the years I have gone on trail rides with horses almost every holiday, Vlieland, Portugal, Hungary, France, Mexico.

My father did not want a horse of his own and he wanted me to learn to ride as many different horses as possible, which is why I bought my first horse as an adult. Since Juno, my first own horse, I have had private lessons and attended seminars from various instructors.

These are the horses that have made an impression on me over the years:

– The sweet brown Portuguese mare who carried me through the mountains and gave me a great first horse experience, which got me hooked on trail riding.

– Binky, the palomino Welsh pony from Manege Annen. Binky launched me three times while warming up for my very first dressage competition. Despite that, we still finished first.

– Master, the sorrel stargazer of Manege Any Dale. Master has long been my regular pony during the lessons. Riding a pony in collection was not my interest at that time, jumping and crossing however was. Master gave me the escape as a stargazer so I didn’t have to focus on collection in the lessons.

– Tiny, the little bay gelding from Manege Any Dale. Tiny gave me a lot of bs during a cross race, by taking the bit between the teeth halfway through the course and galloping straight back to the start. Disqualification as a result. I was so pissed off and dissapointed I could not finish the track.

– Harvey the sweet and smooth moving sorrel of Manege Laren. A wonderful horse to ride out on a trail.

– Nozem the explosive black gelding of Manege ‘t Hoogt. Over the years I have not often fallen off a horse, but the most unexpected and awkward fall was from Nozem. Stepping around in the outside arena, he stepped sideways in the corner and I hung around his neck so far that I could not get back into the saddle. As tradition dictated at Hippeia, I had to treat the others with cake the next lesson. So I did. Nozem has passed away, his skull has been preserved and now serves as a teaching object for the new generation of riders of Manege ‘t Hoogt.

– Hekla the black Icelandic mare, the lead mare of the small herd and super stubborn. We went on many trail rides together and unfortunately she passed away in 2018.

Mijn eigen paarden
Nina, Juno and Rinse in their Paddock Paradise

My own horses:

– Juno, my first own horse. Bought as yearling from the breeder, A Royal Dutch Warmblood gray mare by Sydney x Nassau. Grandprix jumping blood with a matching character. I learned from Juno what a dominant mare entails. She taught me how to overcome myself to become a better leader. She held up a mirror to me daily. After my divorce I sold her and Juno has entered the show jumping competition since, just like her father and full sister.

– Nina the gray Welsh mare, also bought as a yearling from the breeder. She was Juno’s best friend, our little princess. Nina taught my children to ride and drive a carriage. Now she is teaching another little girl how to ride.

– Rinse the big bay teddy bear. My Hanoverian gelding who put me back in the saddle when Juno once again made me feel very small and incapable. Together we went on wonderful trail rides. After my divorce Rinse retired as a riding horse with his past owner whom was happy to have him back with her again.

– Lacos, my Spanish boyfriend, as I affectionately call him, is my current horse. What a Ferrari, so fast and so sensitive to the leg aids. Definitely the horse of my dreams. You will see him in most of the pictures on this blog.

Please check out the video of the 2-day trail ride with Lacos along the river IJssel. You might also like to read about How to open a gate without dismounting your horse

What is your first horse experience and are there any special horses that have made an an impression on you? Please share it in the comments.

How to open a gate without dismounting your horse while trailriding

poort openen in het bos

Every rider who rides in the Dutch nature reserves knows the gates. Dismounting at every gate is tedious. That is why I give you the following tips so that you can also open every gate without dismounting your horse.

Opening gates without dismounting your horse is a combination of dressage and agility.

Tired of dismounting every time? Is it preventing you from entering the nature reserves? Does your horse not stop when you bend over to open a gate, or does your horse try to sprint through it as quickly as possible?

Follow these tips and become a master in opening gates without dismounting.

poort openen in het bos


Practice halting while you don’t sit still. This is the most crucial exercise and also the most difficult. I use verbal commands precisely at these times. Lacos is used to responding to my weight shifting. When opening a gate, he must do exactly the opposite, namely stand still and not respond. This takes some practice.

You can start halting in the arena while adjusting or tightening stirrups. You expand that to bend over and touch your toes on both sides.

Every time your horse starts to walk you say “halt” and stop it. Try how far you can go, a little more each time.

Reward him extensively if he stands still patiently.

Pro tip: If you want to step away … do that on your voice. Say “step” while you use your leg aid to get him walking.

You cannot expect him to step away directly on your leg aid. You were just hanging upside down and accidentally pushing him with your leg and he had to stand still.

Lateral movement

When opening a gate, you move with your horse in the direction of the gate opening. That means your horse has to step sideways to turn with the gate. You must therefore have your horse sensitive on the leg aids when using lateral movements.

Practice this on a flat sand path and zigzag from side to side, without accelerating.

opening gate without dismounting
Lacos facing a tall gate into the nature reserve

Don’t flinch when the gate touches the flank or chest

Lacos does not flinch when a gate touches him because he has to push the gate of the feeding station open in the HIT Active stable. He pushes that gate open with his chest and then walks through it. That gate closes with a “bang” behind him because it has a spring on it.

Horses that are not in a HIT Active stable or are not trained in front of a carriage and are therefore not used to it, find this difficult. You can practice this with spook training.

Turn the forehand

You need this maneuver when you push the gate open. The gate then opens in your riding direction.

Once you have the gate open and go through it, the gate must be closed again, so you need to practice to turn the forehand. That way you can see what happens when the gates closes.

Some gates close by themselves due to gravity or because the gate is bent, others you have to push and hang in the lock. You need to use common sense at each gate to determine if you can open this gate without dismounting.

Turn the hindquarters

You need this maneuver if you have to pull the gate towards you and thus open the gate in the opposite direction of which you are riding. Practice to turn the hindquarters as short as possible to close the gate again. This is the most difficult way to open a gate from your horse, as you can get caught if the gate closes on its own.

Pay attention! Some gates are bent, jammed, and will immediately close or open again.

Keep calm at all times and do not get caught with your leg or the flank of your horse when a gate closes. Especially if the gate opens opposite to the direction which you are riding in, this can cause dangerous situations.

I also dismount at some gates, because they are just too hard to open from the saddle. Safety is paramount.

wild horses at the gate
Here we were awaited by some wild horses which roam free in the nature reserve. In moments like this you will have to dismount.

You might also be interested in reading this article and the video footage of our 2-day trailride along the river IJssel in the Netherlands.

How do you open the gate from your horse, do you have any tips? Let me know in the comments.

Video on how Lacos and I open gates without dismounting

Horse Adventure – Trail ride along the river IJssel

Trailride river ijssel

Lacos and Linda made a 2-day trail ride at the 3rd and 4th of January 2020.

Why make a trail ride by horse in the middle of winter? Because we love to ride, we don’t mind the cold and like an adventure…

Never before have we went on a trail ride longer then a day. One of my New Year’s resolutions was to go out on more horse adventures and see the world from the back of my beloved Andalusian boyfriend, Lacos.

Traveling on horseback is magic. It is the slow pace in which you move through the landscape, seeing places you would not see by foot, by bike or by car. People seem more friendly when you ride a horse through town and happy to start a convo with you.

We started at the stable in the Steeg and rode on the west side of the river IJssel to Zutphen. There we crossed the river over the old bridge and rode on to Eefde. We slept over at a friends house. They have horses as well and sheltered us for the night, a paddock with water and lots of hay for Lacos and a warm meal, bed and lots of laughter and catching up with friends for me.

As an early riser I was the first to be up, fed Lacos his breakfast and then ate my own. Caught up on my social media before I saddled up and moved out on our trailride back home. First we went back to Zutphen to have coffee at my mom’s. From there we rode on the east side of the river IJssel back to the Steeg. We had to cross the river again, this time at the village of Dieren, where we took the ferry.

Lessons learned from this trail ride adventure:

We need a better fitting back pack on longer trailrides. I need to pack less, because it was way too heavy. Saddle bags would be great to use. Lacos needs shoes to manage his feet on longer trailrides. His feet were sore when we arrived at the stable. I need a headcam with a lasting battery so it is more fun to watch for y’all. We do want to do these kind of trailrides more often! It was fun and we loved it.

Enjoy watching the video!

Follow our newest horse adventures here and our day to day trail rides and tips on trail riding here

De allerbeste manier om je paard uit de wei te halen, zonder dat hij wegloopt


Je hebt eindelijk tijd in je drukke schema en je hebt zin om te rijden. Als je dan je paard uit de wei komt halen, loopt hij weg. Daar sta je dan met je goede zin om te rijden en je halster in de blubber. Hoe ga je hiermee om? Wat kan jij doen om je paard uit de wei te halen, zonder dat je achter hem aan hoeft te jagen.

De beste manier om je paard uit de wei te halen, zonder dat hij van je weg loopt.

Vanaf het moment dat jij je paard uit de wei haalt begint jullie interactie. Hoe stel jij je op naar je paard toe? Neem je de drukte van alledag mee de wei in? Ben je wel in het hier en nu met je gedachten? Hoe benader jij je paard?

Stel je voor dat jij het paard bent… Je staat heerlijk te grazen in het zonnetje, met om je heen je kudde. De vogels fluiten in de bomen, er is een klein briesje en in de verte hoor je een auto langsrijden. 

Dan zie je opeens vanuit je ooghoek een gespannen figuur op je afstappen in een rechte lijn… Je prooidier instinct slaat alarm. 

De interactie met jouw paard gaat waarschijnlijk mis door de manier waarop jij je paard benaderd. Lees bovenstaande zin nog eens: “Dan zie je opeens vanuit je ooghoek een gespannen figuur op je afstappen in een rechte lijn” 

Paarden zijn prooidieren die in een fractie van een seconde moeten beslissen of  beweging buiten de kudde gevaar is of niet. Als jij “opeens” opduikt, geeft dit een alerte reactie. Van daaruit gaat een paard bepalen of jij gevaar bent of niet.

Lacos komt naar mij toe lopen en toont daarmee dat hij graag samen aan het werk wil.

Breng jij vervolgens de “spanning” mee, die jij ervaart in het dagelijkse leven, dan reageert jou paard daar afwijzend op. 

Loop jij dan ook nog eens “in een rechte lijn” op je paard af. Dan slaat zijn prooidier instinct alarm. Roofdieren besluipen hun prooi namelijk in een rechte lijn. Daarbij zijn ze gefocust op hun prooi en dus dragen ze geconcentreerde spanning in hun lijf.

Hoe geweldig je band ook is met je paard en hoe goed je hem ook hebt opgeleid, bij deze manier van benadering zal hij afwijzend reageren.

Wat kan jij doen om jou houding te verbeteren en zonder moeite je paard uit de wei te halen?

Ervan uitgaande dat jou paard het in principe leuk vindt om met jou op pad te gaan. Zijn dit de stappen die je kunt volgen om je eigen houding te verbeteren.

  • Zet je voeten stevig op de grond op schouderbreedte, concentreer je op de grond onder je voeten.
  • Haal adem naar je buik. Om jezelf te helpen kun je je hand plat op je buik leggen. Voel dat je buik naar voren gaat als je inademt en naar achter als je uitademt. 
  • Buig je knieen licht, zet ze dus niet op slot, maar voel dat ze buigzaam zijn.
  • Doe hetzelfde met je heupen. Volg in gedachten de lijn van het getal acht in de beweging van je heup. Denk aan een salsa danser als je deze beweging lichtjes maakt.
  • Draai kleine rondjes met je schouders om ze los te maken. Draai ze zowel naar voren als naar achteren.

Je hoeft niet super sexy te staan dansen bij de poort van de wei om je paard te lokken, de bewegingen kunnen heel minimaal zijn. Het is alleen bedoeld om jou bewust te maken van de spanning die je meedraagt in je lijf. Door je knieen, heupen en schouders licht te bewegen en je ademhaling te controleren, breng je rust in je lijf en hoofd.


Merk je dat je niet meer denkt aan je te lange to-do lijst, die volgende afspraak of wat je zult koken vanavond?

Kijk naar je paard en zie hoe heerlijk hij staat te grazen. Vanuit die rust wil je hem benaderen en hem uit de wei mee nemen. Als je genoeg tot rust bent gekomen om de wei in te gaan, loop in een zig zaggende lijn naar je paard toe. Zonder je blik op hem te focussen. Daarbij let je wel op zijn lichaams houding. 

Draait hij van je weg met zijn oren en hoofd? Stop! Kijk de andere kant op, haal weer diep adem naar je buik en laat een kant van je heup zakken door je knie te buigen. Wacht rustig af tot hij zijn hoofd weer in jou richting draait.

Door je paard te respecteren op het moment dat hij jou benadering niet fijn vindt, geef je hem vertrouwen.

Wees geduldig, je paard bepaalt het tempo en als het een uur duurt en je daardoor geen tijd meer hebt om te rijden, heb je toch gewonnen. Namelijk het vertrouwen van jou paard in jou. 

Kijkt je paard je weer aan, dan loop je verder in de zigzaggende beweging naar hem toe. Zodra je op korte afstand bent, steek je je hand toe, met de rug naar boven, zodat hij daaraan kan ruiken. Reageert hij hierop door zijn neus naar voren te steken en misschien zelfs een stap in jou richting te zetten? Woohoo! Dan kun je trots zijn! Het is je gelukt om zonder opjagen en strijd je paard in de wei te benaderen.

Beloon hem en doe rustig het halster om.

Beloon het liefste met je stem en een kriebeltje in de manen of op de hals. Vanuit rust en vertrouwen de interactie met je paard beginnen heeft mijn voorkeur. Ik sta dualistisch tegenover voedsel beloning bij paarden. En ben er zeker geen voorstander van om bij het uit de wei halen te belonen met voedsel. Jij bent geen wandelende wortel…

De pro’s en contra’s van het toepassen van voedsel beloning bij paarden is “voer” voor een ander blog.

Wil je meepraten over veilig en met plezier buiten rijden of over de omgang met paarden? Wordt lid van de besloten Facebook groep “de Buiten Ruiters”.

Andere artikelen die je waarschijnlijk interesseren zijn:

ebook angstige ruiters
Download het eBoek “Angstige ruiters, Gespannen paarden”

De paarden in mijn leven die mijn leermeesters zijn en zijn geweest.


Paarden fungeren als spiegel van je eigen gedrag. De lessen die ik heb geleerd zeggen natuurlijk iets over mij. Dit blog is dus een combinatie van mijn beschrijving van het kudde gedrag van ieder van deze paarden en een beschrijving van mijn eigen gedrag ten opzichte van hen.

De lessen die ik van hen heb geleerd hebben mij doen groeien als leider. 

Goede lessen die me ook hebben geholpen te groeien in mijn werk, de opvoeding van mijn kinderen en de keuzes die ik heb gemaakt in mijn prive leven.

De lessen die ik van deze paarden heb geleerd hebben mij doen groeien als leider. 


Hekla de kleine zwarte IJslandse merrie was de eerste ontmoeting met een leidmerrie pur sang. Hoewel ze klein van stuk was, kan dat niet gezegd worden over haar karakter. Ze was krachtig en dat was van haar gezichts uitdrukking af te lezen. 

Bij onze ontmoeting was ze een jaar of 20 en had ze nog enorm veel pit. Haar overtuigen van jou leiderschap was een beste taak. Eigengereid en met een sterke wil. Tijdens de buitenritten die ik met haar maakte ging ze gerust stokstijf stilstaan midden op de weg omdat zij de andere kant op wilde. Of ze schoot ervandoor in volle galop om je uit te proberen. 

Hekla leerde mij dat paarden hele eigen karakters kunnen hebben en dat formaat niet van belang is voor een leider. 

Hekla is paar jaar terug overleden op hoog bejaarde leeftijd. Ze heeft haar laatste decenium kunnen genieten van het leven in haar kudde.

Mijn eigen paarden
Nina, Juno en Rinse, drie van mijn leermeesters


Juno was liefde op het eerste gezicht. Als jaarling kocht haar bij de fokker en ik zou haar wel zelf opleiden tot een goed rijpaard. Dat heb ik geweten. Achteraf gezien had ik geen beter paard kunnen kiezen om mij de les te lezen. Grand prix springbloed met een bijbehorend karakter. Dominant en agressief als ze iets niet begreep of gewoonweg niet wilde. 

Ik dacht dat alles op te lossen was met een zachte hand en veel geduld, maar dat was niet wat Juno nodig had. Juno had een consequente leider nodig die eenduidig was en niet over zich heen liet lopen. 

Bewaken van mijn eigen ruimte was vanaf dat moment de eerste prioriteit bij alles wat ik met haar deed. 

Juno zorgde ervoor dat ik aan mijzelf begon te twijfelen als paardenmens. Ze legde iedere keer de vinger (hoef) op de zere plek. Uiteraard lag het aan mijn houding als leider. Ik kon me er niet doorheen bluffen, ze trapte er gewoon niet in. Sterker nog, ze trapte naar mij aan de longe, beet me tijdens grondwerk of ging op mijn voeten staan. 

Nadat ik besloot dat ik begeleiding nodig had met haar en we een aantal lessen bij Ylvie Fros gevolgd hadden ging het beter. Deels omdat ze niet alleen mij beet. Bijten was een uiting van frustratie als ze iets niet begreep. En deels omdat ik ter plekke gewezen werd door Ylvie op mijn eigen houding. 

Voordat we op trainingsweekend naar Ylvie konden moest Juno trailermak gemaakt worden. Ik zou alleen heen en terug rijden naar Lunteren. Dus moest ik in geval van panne Juno ook alleen in en uit kunnen laden. Een week lang hebben Juno en ik dagelijks meerdere uren geoefend om alleen te laden. Er was een keiharde deadline, dus ik moest wel doorzetten. 

Tegen de tijd dat ik mezelf langzamerhand overwonnen had, heb ik Juno verkocht. Onder begeleiding van Thijs Visscher was ik net begonnen haar in te rijden. 

Geen enkel ander paard heeft mij meer geleerd over mijn eigen onzekerheden en hoe ze te overwinnen.


Nina de schimmel was het Sinterklaas cadeau voor mijn dochters en het weide maatje voor Juno. Nina kocht ik als tweejarige bij de fokker. Zo lief en zo sensibel op de hulpen. Echt een prinsesje. Hoewel je zou verwachten dat de grote dominante Juno de leidmerrie zou zijn, was dat niet het geval. Nina leidde onze mini kudde met zachte hand. 

De paarden die mijn leermeester zijn of zijn geweest

Bij Nina moesten de hulpen zo klein mogelijk zijn, omdat ze heel sensibel reageerde. 

Nina kon zich prachtig verzamelen en genoot van aandacht. Kinderen konden eindeloos met haar tutten en poetsen. Ze liet alles toe. Wat me bij Juno niet lukte, lukte me wel bij Nina. Ze is ingereden en voor de wagen beleerd. 

Mijn kinderen hebben geleerd hoeveel werk het is om paarden te houden en hoeveel tijd en energie het kost om ze te beleren. Ook hebben ze geleerd paard te rijden, paarden te leiden aan het halster, te poetsen, te mennen en samen plezier te hebben. 

Meerdere kinderen hebben op Nina’s rug leren paardrijden.


Rinse is als heer van middelbare leeftijd aangeschaft om mij weer wat zelfvertrouwen te geven. De training van Juno ging moeizaam en ik wilde graag blijven rijden. Rinse kende alle hulpen, kon springen en crossen en zocht een fijn nieuw thuis toen zijn eigenaresse ziek werd. Samen hebben we veel buitenritten gemaakt, het liefst als het regende, stormde of erg koud was. 

Geen mens in het bos te bekennen, zodat wij ongestoord konden crossen.

Rinse kon zich het eerste half jaar moeilijk ontspannen in de draf. Hij bouwde dan veel spanning op in zijn lijf. Aan de longe hebben we veel geoefend. Door hem heb ik geleerd dat je bij ruinen kan horen dat er spanning in het lijf zit. De spanning veroorzaakt een krakend geluid in de koker. Dit hoor je niet zodra ze zich ontspannen.

Rinse deed altijd erg zijn best om voor je te werken, maar zat vast in zijn lijf. Nadat hij leerde zich te ontspannen gingen we met sprongen vooruit. Wat was het een lieve knuffelbeer. Een typisch introvert paard dat tijd nodig had om je te leren kennen. Hij genoot van buiten rijden en wilde graag bij je zijn.

De paarden die mijn leermeester zijn of zijn geweest


Lacos is mijn huidige Spaanse vriendje. Een snelheids duivel. Toen ik op zoek ging naar een nieuw paard was het de bedoeling dat het een familie paard zou worden, waar zowel mijn dochters als ikzelf op konden rijden. Dat idee werd direct overboord gegooid op het moment dat ik Lacos ontmoette. 

Dit was ‘m, het paard dat ik zocht. Mijn paard. Misschien wel omdat hij qua bouw zoveel lijkt op de lieve bruine merrie die mij door De Portugese bergen droeg. 

Met zijn 1,55m is hij eigenlijk een pony en een kleintje vergeleken met Juno en Rinse. 

Lacos is sensibel, kent alle hulpen en wil graag voor je werken. Zijn eerste reactie op alles wat hij moeilijk vindt of niet begrijpt is versnellen. En hij is snel… Onze maximale gemeten snelheid is 53 km/uur. Galop is zijn beste gang en in draf showt hij graag zijn Spaanse afkomst. Hij houdt ook van een sprongetje.

Lacos is een macho in de kudde, speelt veel met de ruinen en doet zijn best voor de aandacht van een aantal merries. 

Het is tijd voor Lacos en mij om de academische rijkunst verder op te pakken en toe te werken naar meer verzameling.

Sommige blogs kosten mij meer moeite om te schrijven dan andere en dit is er zo een die moeite kost. Ik heb er weken tegenaan zitten hikken om dit te schrijven. Sterker nog, hierdoor heb ik vorige week geen blog geschreven, studie ontwijkend gedrag of beter gezegd zelfreflectie ontwijkend gedrag. Wil je meer lezen over mij, de Buiten Ruiter? Lees dan deze “Over ons” pagina.

Heb jij ook zoveel geleerd van de paarden in jouw leven? Deel jouw ervaring in de comments of op de besloten Facebook group, de Buiten Ruiters.

Tips om je hond mee te nemen op een buitenrit met je paard

Hond mee buitenrit paard

De meeste ruiters hebben naast hun paard ook een hond. Met je hond en je paard samen buitenrijden is heerlijk. Er zijn een aantal zaken waar je rekening mee moet houden voor een veilige buitenrit met hond en paard.

Hond mee buitenrit paard

Honden zijn van origine roofdieren, ze stammen af van de wolfachtigen en gedragen zich ook zo. Ze jagen in troepen op groter wild. Paarden zijn prooidieren en in het wild zouden ze te prooi kunnen vallen aan een troep wolven. Paarden kunnen dus schrikken als er een hond achter zich in de bosjes tevoorschijn komt.

Sterker nog sommige paarden kunnen hun kudde verdedigen tegen honden die de wei in komen. Het is daarom belangrijk dat je jouw paard en hond aan elkaar laat wennen voordat je je hond meeneemt op een buitenrit. 

Herdershonden hebben de neiging om achter een dravend paard aan te rennen en ze in de achterbenen en staart te happen. Dat kun je dus het beste zo snel mogelijk afleren. 

Het is belangrijk dat je je hond onder appel hebt tijdens de buitenrit, zelfs als jij op het paard zit.

In de Nederlandse natuurgebieden is het vaak niet mogelijk om je hond los te laten lopen. Je hebt dan een lange lijn nodig om je hond aangelijnd vanaf het paard mee te nemen.

Je bent verantwoordelijk voor zowel je hond als je paard tijdens je buitenrit.

Buitenrit hond paard
Tips om je hond mee te nemen op een buitenrit met je paard.

Ben je een onzekere ruiter buiten en heb je er genoeg aan om je paard onder controle houden tijdens een buitenrit? Of heb je een paard dat erg kijkerig is bij het buiten rijden en snel schrikt? Neem dan geen hond mee. Het risico dat het geen ontspannen buitenrit wordt is dan namelijk groot.

Ook als je in een gebied rijdt waar je regelmatig andere wandelaars met honden tegenkomt, is het misschien beter om geen hond mee te nemen. Jij kent je paard en je hond het beste en kunt dus ook de overweging maken of het veilig is om met beide op buitenrit te gaan.

Veiligheid en plezier tijdens de buitenrit met paard en hond staat ten alle tijden voorop. 

Het is het makkelijkste als je je hond van pup af aan laat wennen aan je paard. Zet je paard klaar om te poetsen en laat de pup aangelijnd aan je paard snuffelen. Haal je pup niet aan als het bang is, probeer dat gedrag zoveel mogelijk te negeren. Er is best kans dat je paard ook even aan je pup wil snuffelen en dat vinden sommige pups erg intimiderend. Die grote neuzen die flink snuiven.

Zolang je nog niet zeker bent van je zaak kun je het beste je paard vastzetten en je hond aangelijnd houden. Pas als zowel hond en paard aan elkaar gewend zijn laat je je hond los lopen tijdens het poetsen van je paard.

Vervolgens ga je met je paard en hond samen wandelen. Als dit goed gaat kun je je hond los laten lopen tijdens de wandeling. Ook kun je je hond meenemen de rijbaan in als je gaat trainen. Bij het grondwerk en longeren is het het makkelijkste om in het begin de hond aan de riem te houden. Het liefste een riem die aan jou riem vast zit, zodat je je handen vrij hebt. 

Hond en paard
Lacos en Hekla in de longeercirkel

Zorg ervoor dat je hond niet achter paard aan gaat jagen.

Hekla, mijn Hollandse herder, loopt tijdens het longeren los aan mijn been geplakt. Vaak piepend van de spanning, omdat ze niet achter Lacos aan mag rennen en wel mijn aansporingen hoort en ziet. In de longeercirkel is dat haar plek. Het gepiep negeer ik natuurlijk, want slecht gedrag belonen we niet. 

Als ik in de rijbaan ga rijden, leg ik Hekla vast in een van de hoeken, omdat ik anders meer met haar bezig ben dan met Lacos. Ze is al een keer onder de voet gelopen, omdat ze niet oplette op de wendingen die we maakten. Het gevolg was een gebroken teentje aan haar achterpoot.

Tijdens een buitenrit is het het makkelijkste om je hond los te laten lopen terwijl jij op je paard zit. Honden zijn dan vooral bezig met snuffelen en willen graag mee lopen. De focus ligt dan niet meer op de achterbenen van je paard, maar meer op de omgeving en de voorwaartse beweging.

Moet je de hond aangelijnd houden in het natuurgebied, zorg dan voor een lange lijn zodat jij vanaf het paard de hond bij je kunt houden. Dit vergt enige oefening, zodat de hond niet onder de hoeven van je paard loopt tijdens de buitenrit.

Veel plezier met buiten rijden met hond en paard!

ebook angstige ruiters
Download het eBoek “Angstige ruiters, Gespannen paarden”
Hond en paard buitenrit
Honden mee op de buitenrit met de paarden

Neem jij je hond mee op de buitenrit? Deel het in de comments of wordt lid van de Facebook groep “de Buiten Ruiters”

Andere blogs die je wellicht ook interessant vindt zijn:

Zo zorg je voor een veilige buitenrit op een drukke zondag in het bos.

De manier om je dressuur training te doorbreken en je paard te motiveren

Zo open je een poort tijdens de buitenrit vanaf je paard

De ideale manier om je paard te stallen

De ideale manier om je paard te stallen

Ideale manier paard stallen

De ideale manier om je paard te stallen en hem mentaal en fysiek gezond te houden

De ideale manier om je paard te stallen is gebaseerd op het natuurlijke gedrag van wilde paarden. Wilde paarden leven in kuddes op grote grasvlaktes (prairie, steppe, poesta, toendra), daar grazen ze 12-20 uur per dag. Ze nemen een hap gras en zetten een stap naar de volgende pluk gras. Ook wel “hapje stapje” genoemd. 

Ideale manier paard stallen

Door deze migrerende beweging voorwaarts, eten wilde paarden niet waar ze mesten. Het gras heeft tijd om bij de komen voor er een volgende kudde grazers overheen komt. Hierdoor voorkomen ze herbesmetting met parasieten die ze bij zich dragen.

Paarden hebben een maag met een constante aanmaak van maagzuur om de grote hoeveelheid ruwe prairie grassen, kruiden en twijgjes te kunnen verteren. Deze hoeveelheid maagzuur wordt ook geproduceerd bij een paard dat de hele dag op stal staat. Paarden hebben dus een constante aanvoer van ruwvoer nodig omdat ze anders maagzweren kunnen ontwikkelen. Je paard op stal drie keer per dag een plak ruwvoer geven is dus niet voldoende.

Onze Hollandse weides zijn veel rijker in voedingswaarde dan de prairiegrassen. 

De rijke Hollandse weides zijn ideaal voor koeien die veel melk moeten produceren, maar niet zo geweldig voor onze paarden. Insuline resistentie, exceem en hoefbevangenheid zijn welvaartsziektes die deels voortkomen door het te rijke gras. Met name het fructaangehalte in het weidegras en de bemesting met anaerobe gier van varkens en koeien zijn de boosdoeners.

Paarden zijn kuddedieren en het sociale kuddegedrag is erg belangrijk voor hun mentale welzijn. 

Het sociale kuddegedrag kunnen wij als mens niet vervangen, hoe graag we dat ook zouden willen. We zien ons paard als ons maatje en onze beste vriend. Paarden communiceren met ruim 200 lichaamssignalen per minuut en wij als mens kunnen er maar een paar begrijpen. Laat staan alle ruim 200 ontdekken. Sociaal kuddegedrag voorziet in speel en groom momenten en leert paarden de hierarchie van de kudde. 

De ideale manier om je paard te stallen moet dus voorzien in sociaal kuddegedrag, 12-20 uur ruwvoer eten en voldoende beweging.

Paarden die 23 uur per dag op stal staan en een uurje met jou in de binnenrijbaan mogen rijden, worden niet voorzien in sociaal kudde gedrag, 12-20 uur ruwvoer eten en voldoende beweging. Het is dan ook niet verassend dat deze paarden allerlei soorten stalgebreken en fysieke problemen ontwikkelen. Stel je voor dat jij 23 uur in de toilet wordt opgesloten en een uur aan het werk moet en dan mag je niet praten met je collega’s.

Wat is dan wel de ideale manier om je paard te stallen?

Gelukkig zijn er steeds meer paardenmensen die zich realiseren dat paarden beter niet de hele dag op stal kunnen staan. Hieronder geef ik een aantal voorbeelden van stallingsvormen die aansluiten bij het wezen paard. Deze vormen van stalling voor je paard voorzien in sociaal kuddegedrag, voldoende ruwvoer en voldoende beweging.

HIT actief is een ideale vorm van stalling voor je paard

HIT actief voerstation
Lacos in het ruwvoer station van de HIT actief stalling

HIT actief is een stallingsvorm die vooral voor maneges en grotere stallen geschikt is. De paarden staan in een kudde buiten in een ruime paddock. Verdeeld over de paddock staan ruwvoer en krachtvoer stations waar de paarden zelf in en uit kunnen lopen en ongestoord kunnen eten. Via een chip bovenin de halsspier van het paard weet het computer systeem welk paard er in het voerstation staat en hoe lang en hoeveel voer dat paard krijgt. Dit geeft rust in de kudde en geen voernijd. Hierdoor kunnen verschillende typen paarden met verschillende voerbehoeftes samen in de kudde leven.

Om paarden te stimuleren om voldoende te bewegen worden de drink plaats, de voerstations en de schuilstal op ruime afstand van elkaar geplaatst.  Verder is er ruimte om te spelen, te rollen en wordt er met regelmaat voorzien in weidegang voor de afwisseling. 

Lacos staat in een HIT actief stalling. Hij speelt met de ruinen in de kudde en heeft een groepje merries waar hij veel mee optrekt. Lacos was 13 jaar toen ik hem hier stalde en moest eerst leren zelf het voersysteem in te lopen. Na het eten moest hij er ook door het poortje weer uit. Zelf het poortje openduwen was het moeilijkste om te leren. Nadat hij dit zonder moeite deed, ging hij de kudde in.

Paddock Paradise is een ideale vorm van stalling voor je paard

Paddock Paradise is een vorm van stalling die redelijk makkelijk in iedere wei ingepast kan worden. Door een rondgang te maken om de weides heen worden de paarden gestimuleerd om in beweging te blijven. Deze vorm van stalling is ideaal voor zowel particulieren met een kleine kudde als een grote kudde in een manege of pensionstalling. 

De ruwvoer stations, de waterbak, de liksteen en de schuilstal staan verdeeld over de rondgand en alle paarden hebben er de mogelijkheid om samen uit de ruwvoer stations te eten. Je bent in dit systeem niet afhankelijk van een computersysteem en paarden hoeven dus niet gechipt te worden. 

Een Paddock Paradise wordt vaak aangevuld met een zandbak om te rollen en te spelen, een modder-/waterpoel en soms wordt er gekozen voor verschillende soorten verhanding op de paden. Weides in het midden kunnen met regelmaat opengezet worden voor de afwisseling. En als er hoogte verschil is op het pad stimuleert dit de paarden extra spiergroepen te gebruiken.

Paddock paradise

Juno, Nina en Rinse stonden met z’n drieeen in een paddock paradise op onze eigen wei. Een relatief kleine wei van 3000m2, kun je dus al tot paddock paradise maken. Dit houdt de paarden bezig en het gras wordt niet kapot gelopen. Iedere dag zette ik een een klein stukje van de wei open voor de afwisseling.

Hoe stal je je paard als je niet een HIT actief stalling of Paddock Paradise in de buurt hebt?

Heb je niet de mogelijkheid om je paard te stallen in een HIT aktief stal of Paddock Paradise, zorg er dan in ieder geval voor dat je paard niet alleen staat. Je paard het grootste deel van de dag buiten kan lopen in een wei of paddock en de hele dag ruwvoer ter beschikking heeft.

Paarden kunnen gerust dag en nacht buiten staan, hun vacht beschermt ze tegen de weersinvloeden. Een plek waar ze in de schaduw kunnen staan en uit de wind en regen is wel belangrijk. Kun je geen schuilstal op de wei zetten, zorg dan voor windvangers in de vorm van bomen en struiken. Langdurige regen in combinatie met wind vergt veel energie van je paard. In de zomer staan ze graag in de schaduw op het heetst van de dag.

Ideale manier stalling paard
De ideale manier om je paard te stallen en hem mentaal en fysiek gezond te houden

Zet je je paard toch op stal, zorg dan voor een bodembedekker die veel vocht opneemt, waar ze zacht op kunnen liggen en niet op uitglijden. Stro is ideaal omdat ze daar ook van kunnen eten als ze geen ruwvoer meer hebben. Sommige paarden kunnen niet tegen de schimmelsporen in het stro, voer ze dan de hele dag ruwvoer om maagzweren te voorkomen. Tralies of openingen tussen de stallen geeft paarden de mogelijkheid voor een beetje sociaal contact met elkaar.

Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen op de regels. 

Een paard dat op rust moet staan vanwege blessures of misschien heb je een hengst. Hengsten kunnen niet in de kudde staan met merries omdat ze die dan gaan verdedigen tegen indringers (dus ook tegen jou) en ze de merries zullen dekken. Hengsten kunnen soms wel in een kudde met andere hengsten en ruinen, maar dit is afhankelijk van hun gedrag. Voor een hengst moet je dus een andere oplossing bedenken. Een schuilstal met ruime uitloop, weidegang en sociaal contact met andere hengsten en ruinen is belangrijk voor ze om hun energie kwijt te kunnen.

Hoe heb jij je paard gestald staan? Deel het in de comments. Wil je meepraten en je mooiste buitenrit foto’s delen met andere Buiten Ruiters? Wordt dan lid van de Facebook groep “de Buiten Ruiters”.