De paarden in mijn leven die mijn leermeesters zijn en zijn geweest.

Leermeesterpaarden

Paarden fungeren als spiegel van je eigen gedrag. De lessen die ik heb geleerd zeggen natuurlijk iets over mij. Dit blog is dus een combinatie van mijn beschrijving van het kudde gedrag van ieder van deze paarden en een beschrijving van mijn eigen gedrag ten opzichte van hen.

De lessen die ik van hen heb geleerd hebben mij doen groeien als leider. 

Goede lessen die me ook hebben geholpen te groeien in mijn werk, de opvoeding van mijn kinderen en de keuzes die ik heb gemaakt in mijn prive leven.

Leermeesterpaarden
De lessen die ik van deze paarden heb geleerd hebben mij doen groeien als leider. 

Hekla

Hekla de kleine zwarte IJslandse merrie was de eerste ontmoeting met een leidmerrie pur sang. Hoewel ze klein van stuk was, kan dat niet gezegd worden over haar karakter. Ze was krachtig en dat was van haar gezichts uitdrukking af te lezen. 

Bij onze ontmoeting was ze een jaar of 20 en had ze nog enorm veel pit. Haar overtuigen van jou leiderschap was een beste taak. Eigengereid en met een sterke wil. Tijdens de buitenritten die ik met haar maakte ging ze gerust stokstijf stilstaan midden op de weg omdat zij de andere kant op wilde. Of ze schoot ervandoor in volle galop om je uit te proberen. 

Hekla leerde mij dat paarden hele eigen karakters kunnen hebben en dat formaat niet van belang is voor een leider. 

Hekla is paar jaar terug overleden op hoog bejaarde leeftijd. Ze heeft haar laatste decenium kunnen genieten van het leven in haar kudde.

Mijn eigen paarden
Nina, Juno en Rinse, drie van mijn leermeesters

Juno

Juno was liefde op het eerste gezicht. Als jaarling kocht haar bij de fokker en ik zou haar wel zelf opleiden tot een goed rijpaard. Dat heb ik geweten. Achteraf gezien had ik geen beter paard kunnen kiezen om mij de les te lezen. Grand prix springbloed met een bijbehorend karakter. Dominant en agressief als ze iets niet begreep of gewoonweg niet wilde. 

Ik dacht dat alles op te lossen was met een zachte hand en veel geduld, maar dat was niet wat Juno nodig had. Juno had een consequente leider nodig die eenduidig was en niet over zich heen liet lopen. 

Bewaken van mijn eigen ruimte was vanaf dat moment de eerste prioriteit bij alles wat ik met haar deed. 

Juno zorgde ervoor dat ik aan mijzelf begon te twijfelen als paardenmens. Ze legde iedere keer de vinger (hoef) op de zere plek. Uiteraard lag het aan mijn houding als leider. Ik kon me er niet doorheen bluffen, ze trapte er gewoon niet in. Sterker nog, ze trapte naar mij aan de longe, beet me tijdens grondwerk of ging op mijn voeten staan. 

Nadat ik besloot dat ik begeleiding nodig had met haar en we een aantal lessen bij Ylvie Fros gevolgd hadden ging het beter. Deels omdat ze niet alleen mij beet. Bijten was een uiting van frustratie als ze iets niet begreep. En deels omdat ik ter plekke gewezen werd door Ylvie op mijn eigen houding. 

Voordat we op trainingsweekend naar Ylvie konden moest Juno trailermak gemaakt worden. Ik zou alleen heen en terug rijden naar Lunteren. Dus moest ik in geval van panne Juno ook alleen in en uit kunnen laden. Een week lang hebben Juno en ik dagelijks meerdere uren geoefend om alleen te laden. Er was een keiharde deadline, dus ik moest wel doorzetten. 

Tegen de tijd dat ik mezelf langzamerhand overwonnen had, heb ik Juno verkocht. Onder begeleiding van Thijs Visscher was ik net begonnen haar in te rijden. 

Geen enkel ander paard heeft mij meer geleerd over mijn eigen onzekerheden en hoe ze te overwinnen.

Nina

Nina de schimmel was het Sinterklaas cadeau voor mijn dochters en het weide maatje voor Juno. Nina kocht ik als tweejarige bij de fokker. Zo lief en zo sensibel op de hulpen. Echt een prinsesje. Hoewel je zou verwachten dat de grote dominante Juno de leidmerrie zou zijn, was dat niet het geval. Nina leidde onze mini kudde met zachte hand. 

depaardenalsleermeester
De paarden die mijn leermeester zijn of zijn geweest

Bij Nina moesten de hulpen zo klein mogelijk zijn, omdat ze heel sensibel reageerde. 

Nina kon zich prachtig verzamelen en genoot van aandacht. Kinderen konden eindeloos met haar tutten en poetsen. Ze liet alles toe. Wat me bij Juno niet lukte, lukte me wel bij Nina. Ze is ingereden en voor de wagen beleerd. 

Mijn kinderen hebben geleerd hoeveel werk het is om paarden te houden en hoeveel tijd en energie het kost om ze te beleren. Ook hebben ze geleerd paard te rijden, paarden te leiden aan het halster, te poetsen, te mennen en samen plezier te hebben. 

Meerdere kinderen hebben op Nina’s rug leren paardrijden.

Rinse

Rinse is als heer van middelbare leeftijd aangeschaft om mij weer wat zelfvertrouwen te geven. De training van Juno ging moeizaam en ik wilde graag blijven rijden. Rinse kende alle hulpen, kon springen en crossen en zocht een fijn nieuw thuis toen zijn eigenaresse ziek werd. Samen hebben we veel buitenritten gemaakt, het liefst als het regende, stormde of erg koud was. 

Geen mens in het bos te bekennen, zodat wij ongestoord konden crossen.

Rinse kon zich het eerste half jaar moeilijk ontspannen in de draf. Hij bouwde dan veel spanning op in zijn lijf. Aan de longe hebben we veel geoefend. Door hem heb ik geleerd dat je bij ruinen kan horen dat er spanning in het lijf zit. De spanning veroorzaakt een krakend geluid in de koker. Dit hoor je niet zodra ze zich ontspannen.

Rinse deed altijd erg zijn best om voor je te werken, maar zat vast in zijn lijf. Nadat hij leerde zich te ontspannen gingen we met sprongen vooruit. Wat was het een lieve knuffelbeer. Een typisch introvert paard dat tijd nodig had om je te leren kennen. Hij genoot van buiten rijden en wilde graag bij je zijn.

Paardenalsleermeester
De paarden die mijn leermeester zijn of zijn geweest

Lacos

Lacos is mijn huidige Spaanse vriendje. Een snelheids duivel. Toen ik op zoek ging naar een nieuw paard was het de bedoeling dat het een familie paard zou worden, waar zowel mijn dochters als ikzelf op konden rijden. Dat idee werd direct overboord gegooid op het moment dat ik Lacos ontmoette. 

Dit was ‘m, het paard dat ik zocht. Mijn paard. Misschien wel omdat hij qua bouw zoveel lijkt op de lieve bruine merrie die mij door De Portugese bergen droeg. 

Met zijn 1,55m is hij eigenlijk een pony en een kleintje vergeleken met Juno en Rinse. 

Lacos is sensibel, kent alle hulpen en wil graag voor je werken. Zijn eerste reactie op alles wat hij moeilijk vindt of niet begrijpt is versnellen. En hij is snel… Onze maximale gemeten snelheid is 53 km/uur. Galop is zijn beste gang en in draf showt hij graag zijn Spaanse afkomst. Hij houdt ook van een sprongetje.

Lacos is een macho in de kudde, speelt veel met de ruinen en doet zijn best voor de aandacht van een aantal merries. 

Het is tijd voor Lacos en mij om de academische rijkunst verder op te pakken en toe te werken naar meer verzameling.

Sommige blogs kosten mij meer moeite om te schrijven dan andere en dit is er zo een die moeite kost. Ik heb er weken tegenaan zitten hikken om dit te schrijven. Sterker nog, hierdoor heb ik vorige week geen blog geschreven, studie ontwijkend gedrag of beter gezegd zelfreflectie ontwijkend gedrag. Wil je meer lezen over mij, de Buiten Ruiter? Lees dan deze “Over ons” pagina.

Heb jij ook zoveel geleerd van de paarden in jouw leven? Deel jouw ervaring in de comments of op de besloten Facebook group, de Buiten Ruiters.

Tips om je hond mee te nemen op een buitenrit met je paard

Hond mee buitenrit paard

De meeste ruiters hebben naast hun paard ook een hond. Met je hond en je paard samen buitenrijden is heerlijk. Er zijn een aantal zaken waar je rekening mee moet houden voor een veilige buitenrit met hond en paard.

Hond mee buitenrit paard

Honden zijn van origine roofdieren, ze stammen af van de wolfachtigen en gedragen zich ook zo. Ze jagen in troepen op groter wild. Paarden zijn prooidieren en in het wild zouden ze te prooi kunnen vallen aan een troep wolven. Paarden kunnen dus schrikken als er een hond achter zich in de bosjes tevoorschijn komt.

Sterker nog sommige paarden kunnen hun kudde verdedigen tegen honden die de wei in komen. Het is daarom belangrijk dat je jouw paard en hond aan elkaar laat wennen voordat je je hond meeneemt op een buitenrit. 

Herdershonden hebben de neiging om achter een dravend paard aan te rennen en ze in de achterbenen en staart te happen. Dat kun je dus het beste zo snel mogelijk afleren. 

Het is belangrijk dat je je hond onder appel hebt tijdens de buitenrit, zelfs als jij op het paard zit.

In de Nederlandse natuurgebieden is het vaak niet mogelijk om je hond los te laten lopen. Je hebt dan een lange lijn nodig om je hond aangelijnd vanaf het paard mee te nemen.

Je bent verantwoordelijk voor zowel je hond als je paard tijdens je buitenrit.

Buitenrit hond paard
Tips om je hond mee te nemen op een buitenrit met je paard.

Ben je een onzekere ruiter buiten en heb je er genoeg aan om je paard onder controle houden tijdens een buitenrit? Of heb je een paard dat erg kijkerig is bij het buiten rijden en snel schrikt? Neem dan geen hond mee. Het risico dat het geen ontspannen buitenrit wordt is dan namelijk groot.

Ook als je in een gebied rijdt waar je regelmatig andere wandelaars met honden tegenkomt, is het misschien beter om geen hond mee te nemen. Jij kent je paard en je hond het beste en kunt dus ook de overweging maken of het veilig is om met beide op buitenrit te gaan.

Veiligheid en plezier tijdens de buitenrit met paard en hond staat ten alle tijden voorop. 

Het is het makkelijkste als je je hond van pup af aan laat wennen aan je paard. Zet je paard klaar om te poetsen en laat de pup aangelijnd aan je paard snuffelen. Haal je pup niet aan als het bang is, probeer dat gedrag zoveel mogelijk te negeren. Er is best kans dat je paard ook even aan je pup wil snuffelen en dat vinden sommige pups erg intimiderend. Die grote neuzen die flink snuiven.

Zolang je nog niet zeker bent van je zaak kun je het beste je paard vastzetten en je hond aangelijnd houden. Pas als zowel hond en paard aan elkaar gewend zijn laat je je hond los lopen tijdens het poetsen van je paard.

Vervolgens ga je met je paard en hond samen wandelen. Als dit goed gaat kun je je hond los laten lopen tijdens de wandeling. Ook kun je je hond meenemen de rijbaan in als je gaat trainen. Bij het grondwerk en longeren is het het makkelijkste om in het begin de hond aan de riem te houden. Het liefste een riem die aan jou riem vast zit, zodat je je handen vrij hebt. 

Hond en paard
Lacos en Hekla in de longeercirkel

Zorg ervoor dat je hond niet achter paard aan gaat jagen.

Hekla, mijn Hollandse herder, loopt tijdens het longeren los aan mijn been geplakt. Vaak piepend van de spanning, omdat ze niet achter Lacos aan mag rennen en wel mijn aansporingen hoort en ziet. In de longeercirkel is dat haar plek. Het gepiep negeer ik natuurlijk, want slecht gedrag belonen we niet. 

Als ik in de rijbaan ga rijden, leg ik Hekla vast in een van de hoeken, omdat ik anders meer met haar bezig ben dan met Lacos. Ze is al een keer onder de voet gelopen, omdat ze niet oplette op de wendingen die we maakten. Het gevolg was een gebroken teentje aan haar achterpoot.

Tijdens een buitenrit is het het makkelijkste om je hond los te laten lopen terwijl jij op je paard zit. Honden zijn dan vooral bezig met snuffelen en willen graag mee lopen. De focus ligt dan niet meer op de achterbenen van je paard, maar meer op de omgeving en de voorwaartse beweging.

Moet je de hond aangelijnd houden in het natuurgebied, zorg dan voor een lange lijn zodat jij vanaf het paard de hond bij je kunt houden. Dit vergt enige oefening, zodat de hond niet onder de hoeven van je paard loopt tijdens de buitenrit.

Veel plezier met buiten rijden met hond en paard!

ebook angstige ruiters
Download het eBoek “Angstige ruiters, Gespannen paarden”
Hond en paard buitenrit
Honden mee op de buitenrit met de paarden

Neem jij je hond mee op de buitenrit? Deel het in de comments of wordt lid van de Facebook groep “de Buiten Ruiters”

Andere blogs die je wellicht ook interessant vindt zijn:

Zo zorg je voor een veilige buitenrit op een drukke zondag in het bos.

De manier om je dressuur training te doorbreken en je paard te motiveren

Zo open je een poort tijdens de buitenrit vanaf je paard

De ideale manier om je paard te stallen

De ideale manier om je paard te stallen

Ideale manier paard stallen

De ideale manier om je paard te stallen en hem mentaal en fysiek gezond te houden

De ideale manier om je paard te stallen is gebaseerd op het natuurlijke gedrag van wilde paarden. Wilde paarden leven in kuddes op grote grasvlaktes (prairie, steppe, poesta, toendra), daar grazen ze 12-20 uur per dag. Ze nemen een hap gras en zetten een stap naar de volgende pluk gras. Ook wel “hapje stapje” genoemd. 

Ideale manier paard stallen

Door deze migrerende beweging voorwaarts, eten wilde paarden niet waar ze mesten. Het gras heeft tijd om bij de komen voor er een volgende kudde grazers overheen komt. Hierdoor voorkomen ze herbesmetting met parasieten die ze bij zich dragen.

Paarden hebben een maag met een constante aanmaak van maagzuur om de grote hoeveelheid ruwe prairie grassen, kruiden en twijgjes te kunnen verteren. Deze hoeveelheid maagzuur wordt ook geproduceerd bij een paard dat de hele dag op stal staat. Paarden hebben dus een constante aanvoer van ruwvoer nodig omdat ze anders maagzweren kunnen ontwikkelen. Je paard op stal drie keer per dag een plak ruwvoer geven is dus niet voldoende.

Onze Hollandse weides zijn veel rijker in voedingswaarde dan de prairiegrassen. 

De rijke Hollandse weides zijn ideaal voor koeien die veel melk moeten produceren, maar niet zo geweldig voor onze paarden. Insuline resistentie, exceem en hoefbevangenheid zijn welvaartsziektes die deels voortkomen door het te rijke gras. Met name het fructaangehalte in het weidegras en de bemesting met anaerobe gier van varkens en koeien zijn de boosdoeners.

Paarden zijn kuddedieren en het sociale kuddegedrag is erg belangrijk voor hun mentale welzijn. 

Het sociale kuddegedrag kunnen wij als mens niet vervangen, hoe graag we dat ook zouden willen. We zien ons paard als ons maatje en onze beste vriend. Paarden communiceren met ruim 200 lichaamssignalen per minuut en wij als mens kunnen er maar een paar begrijpen. Laat staan alle ruim 200 ontdekken. Sociaal kuddegedrag voorziet in speel en groom momenten en leert paarden de hierarchie van de kudde. 

De ideale manier om je paard te stallen moet dus voorzien in sociaal kuddegedrag, 12-20 uur ruwvoer eten en voldoende beweging.

Paarden die 23 uur per dag op stal staan en een uurje met jou in de binnenrijbaan mogen rijden, worden niet voorzien in sociaal kudde gedrag, 12-20 uur ruwvoer eten en voldoende beweging. Het is dan ook niet verassend dat deze paarden allerlei soorten stalgebreken en fysieke problemen ontwikkelen. Stel je voor dat jij 23 uur in de toilet wordt opgesloten en een uur aan het werk moet en dan mag je niet praten met je collega’s.

Wat is dan wel de ideale manier om je paard te stallen?

Gelukkig zijn er steeds meer paardenmensen die zich realiseren dat paarden beter niet de hele dag op stal kunnen staan. Hieronder geef ik een aantal voorbeelden van stallingsvormen die aansluiten bij het wezen paard. Deze vormen van stalling voor je paard voorzien in sociaal kuddegedrag, voldoende ruwvoer en voldoende beweging.

HIT actief is een ideale vorm van stalling voor je paard

HIT actief voerstation
Lacos in het ruwvoer station van de HIT actief stalling

HIT actief is een stallingsvorm die vooral voor maneges en grotere stallen geschikt is. De paarden staan in een kudde buiten in een ruime paddock. Verdeeld over de paddock staan ruwvoer en krachtvoer stations waar de paarden zelf in en uit kunnen lopen en ongestoord kunnen eten. Via een chip bovenin de halsspier van het paard weet het computer systeem welk paard er in het voerstation staat en hoe lang en hoeveel voer dat paard krijgt. Dit geeft rust in de kudde en geen voernijd. Hierdoor kunnen verschillende typen paarden met verschillende voerbehoeftes samen in de kudde leven.

Om paarden te stimuleren om voldoende te bewegen worden de drink plaats, de voerstations en de schuilstal op ruime afstand van elkaar geplaatst.  Verder is er ruimte om te spelen, te rollen en wordt er met regelmaat voorzien in weidegang voor de afwisseling. 

Lacos staat in een HIT actief stalling. Hij speelt met de ruinen in de kudde en heeft een groepje merries waar hij veel mee optrekt. Lacos was 13 jaar toen ik hem hier stalde en moest eerst leren zelf het voersysteem in te lopen. Na het eten moest hij er ook door het poortje weer uit. Zelf het poortje openduwen was het moeilijkste om te leren. Nadat hij dit zonder moeite deed, ging hij de kudde in.

Paddock Paradise is een ideale vorm van stalling voor je paard

Paddock Paradise is een vorm van stalling die redelijk makkelijk in iedere wei ingepast kan worden. Door een rondgang te maken om de weides heen worden de paarden gestimuleerd om in beweging te blijven. Deze vorm van stalling is ideaal voor zowel particulieren met een kleine kudde als een grote kudde in een manege of pensionstalling. 

De ruwvoer stations, de waterbak, de liksteen en de schuilstal staan verdeeld over de rondgand en alle paarden hebben er de mogelijkheid om samen uit de ruwvoer stations te eten. Je bent in dit systeem niet afhankelijk van een computersysteem en paarden hoeven dus niet gechipt te worden. 

Een Paddock Paradise wordt vaak aangevuld met een zandbak om te rollen en te spelen, een modder-/waterpoel en soms wordt er gekozen voor verschillende soorten verhanding op de paden. Weides in het midden kunnen met regelmaat opengezet worden voor de afwisseling. En als er hoogte verschil is op het pad stimuleert dit de paarden extra spiergroepen te gebruiken.

Paddock paradise

Juno, Nina en Rinse stonden met z’n drieeen in een paddock paradise op onze eigen wei. Een relatief kleine wei van 3000m2, kun je dus al tot paddock paradise maken. Dit houdt de paarden bezig en het gras wordt niet kapot gelopen. Iedere dag zette ik een een klein stukje van de wei open voor de afwisseling.

Hoe stal je je paard als je niet een HIT actief stalling of Paddock Paradise in de buurt hebt?

Heb je niet de mogelijkheid om je paard te stallen in een HIT aktief stal of Paddock Paradise, zorg er dan in ieder geval voor dat je paard niet alleen staat. Je paard het grootste deel van de dag buiten kan lopen in een wei of paddock en de hele dag ruwvoer ter beschikking heeft.

Paarden kunnen gerust dag en nacht buiten staan, hun vacht beschermt ze tegen de weersinvloeden. Een plek waar ze in de schaduw kunnen staan en uit de wind en regen is wel belangrijk. Kun je geen schuilstal op de wei zetten, zorg dan voor windvangers in de vorm van bomen en struiken. Langdurige regen in combinatie met wind vergt veel energie van je paard. In de zomer staan ze graag in de schaduw op het heetst van de dag.

Ideale manier stalling paard
De ideale manier om je paard te stallen en hem mentaal en fysiek gezond te houden

Zet je je paard toch op stal, zorg dan voor een bodembedekker die veel vocht opneemt, waar ze zacht op kunnen liggen en niet op uitglijden. Stro is ideaal omdat ze daar ook van kunnen eten als ze geen ruwvoer meer hebben. Sommige paarden kunnen niet tegen de schimmelsporen in het stro, voer ze dan de hele dag ruwvoer om maagzweren te voorkomen. Tralies of openingen tussen de stallen geeft paarden de mogelijkheid voor een beetje sociaal contact met elkaar.

Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen op de regels. 

Een paard dat op rust moet staan vanwege blessures of misschien heb je een hengst. Hengsten kunnen niet in de kudde staan met merries omdat ze die dan gaan verdedigen tegen indringers (dus ook tegen jou) en ze de merries zullen dekken. Hengsten kunnen soms wel in een kudde met andere hengsten en ruinen, maar dit is afhankelijk van hun gedrag. Voor een hengst moet je dus een andere oplossing bedenken. Een schuilstal met ruime uitloop, weidegang en sociaal contact met andere hengsten en ruinen is belangrijk voor ze om hun energie kwijt te kunnen.

Hoe heb jij je paard gestald staan? Deel het in de comments. Wil je meepraten en je mooiste buitenrit foto’s delen met andere Buiten Ruiters? Wordt dan lid van de Facebook groep “de Buiten Ruiters”.

Tips om wild te spotten tijdens Je buitenrit op de Veluwe

Wild spotten buitenrit veluwe

Wild spotten op de Veluwe kun je doen met een boswachter of zelf vanaf de verschillende uitkijkposten. Het is natuurlijk nog leuker om met je paard op de Veluwe te rijden en wild te spotten. In dit blog geef ik je tips om wild te spotten tijdens je buitenrit op de Veluwe.

Wild spotten buitenrit veluwe
Heck runderen komen we regelmatig tegen op onze buitenritten op de Veluwe

Wilde dieren laten zich natuurlijk niet sturen, dus zelfs met deze tips kun je soms niets tegenkomen. Of misschien zagen zij jou wel, maar jij hen niet…

Tot dusver zijn wij de volgende dieren tegengekomen tijdens onze buitenritten op de Veluwe. Reeën, Heck runderen, wilde paarden, wilde zwijnen, roofvogels, eekhoorns en laatst een marter. De vos zou ik graag nog eens zien, maar dat is ons nog niet gelukt.

Welk wild wil jij spotten tijdens je buitenrit op de Veluwe?

Oog in oog staan op een bospad met een ree en haar kalf die net oversteken is sprookjesachtig. Zo’n moment duurt echt niet lang genoeg om je camera te pakken en een foto te maken. Daar moet je gewoon van genieten.

De reeën, Heckrunderen en de wilde paarden zien jou paard niet echt als een bedreiging. Reeën zijn erg schichtig en vaak snel weer weg. Heckrunderen zijn over het algemeen heel rustig en laten zich ook absoluut niet opjagen. Blijf wel op gepaste afstand van de kudde en doorkruis een kudde nooit. De lange hoorns zijn wel scherp en als ze aanvallen is het een bonk spieren onder die lange bos haar. 

De wilde paarden zijn vaak juist erg nieuwsgierig naar jou paard en lopen soms een stukje met je mee.

Buitenrit veluwe
Tijdens een buitenrit op de Veluwe kom je veel van dit soort typische schuurplekken van de wilde zwijnen tegen.

Wilde zwijnen laten zich niet vaak zien, maar laten wel heel veel duidelijke sporen achter. De omgewoelde aarde langs de ruiterpaden, de ligplekken in de modderpoelen en de grijze boomstammen waaraan ze hebben geschuurd na het modderbad. Als je ze tegenkomt laten de mannetjes zich ook altijd horen met een luide grom voordat ze het hazenpad kiezen. Blijf bij de wilde zwijnen op afstand, ze kunnen agressief reageren met name als ze biggetjes hebben.

Hoe doe je dat dan, wildspotten tijdens de buitenrit op de Veluwe?

  • Wees stil. Luister naar het bos en kijk om je heen. In volle gallop zul je ze niet zien, maar wel als je stapt over het bospad en zelf dus de rust niet verstoort.
  • Ga alleen naar buiten met je paard, in een groep heb je minder kans op het zien van wild, omdat je in een groep meer lawaai maakt en het wild je al van verre hoort aankomen.
  • Ga het bos in als het rustig is. Die prachtige zonnige zondag waarop alle gezinnen met kinderen en honden in het bos zijn is niet de beste keus om wild te spotten. Je komt dan hoogstens Heck runderen of wilde paarden tegen, die trekken zich niet zoveel aan van de drukte.
  • Vroeg in de ochtend en laat in de middag heb je de meeste kans op reeën. Als de zon net opkomt en zodra het gaat schemeren zijn de momenten dat de reeën zich laten zien.
  • Draag geen parfum en geen vliegenspray voor je paard. Dieren hebben een veel beter reukvermogen dan wij mensen hebben. Ze ruiken je dus al van verre aankomen. Houd ook rekening met de wind die geuren meevoert. 
  • Kleed je onopvallend, dus geen felle kleuren en ritselende jassen
  • Luister goed naar de vogels, veel gekwetter van kleine vogels kan duidden op een roofvogel in de buurt
  • Kijk uit naar sporen, vooral wilde zwijnen laten veel duidelijke sporen achter in het bos. De omgewoelde grond en de schuurplekken bij de modderpoelen zijn makkelijk te spotten
Wild spotten veluwe
Tips om wild te spotten tijdens de buitenrit op de Veluwe

Kom je een kudde Heck runderen of wilde paarden tegen, blijf dan op gepaste afstand en doorkruis nooit de kudde.

Kom je wilde zwijnen tegen, houd er dan rekening mee dat ze agressief kunnen reageren. Vooral als ze biggetjes hebben.

Het blijft altijd een beetje geluk hebben of je wild tegenkomt. Deze tips zullen je in ieder geval helpen om het wild niet onbedoeld weg te jagen. Je begrijpt zeker wel dat de doordeweekse regendagen voor mij favoriet zijn om een buitenrit te maken op de Veluwe.

In this video Lacos and I show you some of the trails of the wild hogs we spotted in the woods.

Welke wild heb jij al eens gespot tijdens de buitenrit? Deel het in de comments of via de Facebook group “de Buiten Ruiters”.

De beste tips voor veilig paardrijden en heerlijke buitenritten

tips veilig paardrijden

Paardrijden is heerlijk en het maken van buitenritten helemaal. Maar paardrijden is ook een gevaarlijke sport. Onze viervoeters hebben “a mind of their own”. Hoe kunnen we voorkomen dat er ongelukken gebeuren? En hoe kunnen we onszelf beschermen tegen ongevallen? In dit blog geef ik je tips voor veilig paardrijden en heerlijke buitenritten.

tips veilig paardrijden
De beste tips voor veilig paardrijden en heerlijke buitenritten.
Zorg voor vertrouwen tussen paard en ruiter.

Paarden zijn kuddedieren, prooidieren en vluchtdieren. Kuddedieren willen graag bij de kudde blijven, niet te ver achterop raken en al helemaal niet graag alleen op pad gaan. Als prooidier zijn ze kwetsbaarder voor aanvallers als ze alleen zijn of achterop raken. De eerste schrikreactie van een paard is de vluchtreactie. Ze beginnen te rennen zonder na te denken, zolang het maar weg is van het gevaar.

Natuurlijk zijn er in de Nederlandse bossen geen directe grote gevaren voor paarden zoals er gevaren zijn voor wilde paarden. Toch werkt het instinct van jouw paard precies hetzelfde. Door middel van opvoeding en opleiding kun jij jouw paard leren om jou als goede leider te zien waardoor er vertrouwen ontstaat  tussen paard en ruiter.

Veilig paardrijden begint bij vertrouwen tussen paard en ruiter

Hoe kunnen we voorkomen dat er ongelukken gebeuren? Dit doen we door onszelf als leider neer te zetten. Vertrouwen van je paard in jou als leider is de basis voor het paardrijden. Welke tak van de paardensport je ook kiest, zolang jij niet de leider bent, kun je niet veilig paardrijden.

Om een groot dier als een paard te kunnen leiden kun je geen brute kracht gebruiken, dat doe je vanuit wederzijds vertrouwen in jou als leider. Vanuit die autoriteit bouw je het vertrouwen op en bepaal jij de richting en het tempo tijdens alles wat je doet samen met je paard.

kudde paarden
paarden zijn kuddedieren

Hoe kunnen we onszelf beschermen tegen ongevallen? Zorg voor passende rijkleding, een cap en als het nodig is ook een bodyprotector. Passende rijkleding is rijkleding die past en je beschermt tegen de weersomstandigheden, niet schuurt en je ongemak bezorgd tijdens het rijden. En zeker niet flappert en klappert tijdens het rijden. Sommige paarden schrikken erg van klapperende rijkleding. 

Rijlaarzen of rijschoenen hebben altijd een hak. De hak zorgt ervoor dat je niet met je voet door de beugel heen schiet en op die manier met je voet klem komt te zitten. Zeker als het regent bestaat het gevaar dat je uitglijdt in je beugels en er met je voet doorheen schiet. Laarzen en chaps beschermen de binnenkant van je been tegen het schuren langs de beugelriemen, de singel en het zadel.

de buiten ruiter in de regen
Draag een cap!

Een cap is je goedkoopste verzekering. Zet hem op!

Je laat iemand weten waar je naartoe gaat, of op zijn minst dat je gaat buitenrijden. Verder neem je je telefoon mee met het geluid op stil en de batterij voldoende opgeladen. In je telefoon vul je medische noodnummers in, zodat de hulpdiensten weten wie ze moeten bereiken als er toch onverhoopt iets gebeurd.

Een tag aan je zadel of hoofdstel met jou telefoonnummer of dat van je eerste nood-contact persoon zodat je paard ook de gegevens bij zich draagt als hij ervan door gaat zonder jou.

Rijd je in de bebouwde kom langs de weg, zorg dan voor een reflector vest voor jou en eventueel een reflector deken voor je paard. Als je buitenritten gaat maken tijdens de wintermaanden en het vroeger donker wordt, het buiten een grauwe dag is of juist omdat de zon heel laag staat en de automobilisten verblind worden, dan wil je extra zichtbaar zijn en opvallen.

Veilig paardrijden
De beste tips voor veilig paardrijden en heerlijke buitenritten

Houd je aan de verkeersregels en blijf zelf ten alle tijden rustig tijdens de buitenrit. 

En een cap, had ik dat al gezegd? Eigenlijk kan ik het niet vaak genoeg herhalen… DRAAG EEN CAP. Veilig paardrijden begint bij vertrouwen tussen paard en ruiter…en het dragen van een cap. Zeker als je buitenritten maakt. Bijkomend voordeel is dat een cap je ook nog eens beschermt tegen takken van de bomen.

Misschien schrijf ik nog wel eens een blog over mijn aanvaring met die dikke beuk 2 jaar geleden. Waarbij ik de bovenkant van mijn heupbot brak. De moraal van dat verhaal kan ik je wel alvast verklappen. 

Ik droeg geen cap.. en paarden houden niet van overkapte ligfietsen die van achteren aan komen suizen. Wil je meer weten over wie ik ben? Lees dan “Over ons”

Lees verder hoe je omgaat met spitsuur in het bos op een zonnige zondag.

Wil je mee praten en jouw tips&tricks delen met andere Buiten Ruiters, meld je dan nu aan voor de besloten Facebook groep “de Buiten Ruiters”.

ebook angstige ruiters
Download het eBoek “Angstige ruiters, Gespannen paarden”

Zo zorg je voor een veilige buitenrit op een drukke zondag in het bos

Buitenrit op de veluwe

Je kent het wel die heerlijke zonnige zondagen. Prachtig weer om het bos in te gaan. Niet te warm, niet te koud, de zon schijnt en jij hebt een vrije dag. De ideale gelegenheid om een buitenrit te maken.

Helaas ben je niet de enige die dat denkt. Fietsers, mountainbikers en wandelaars met kinderen en honden en natuurlijk andere ruiters zijn er ook op uit met dit mooie weer. Hoe ga je hiermee om?

Buitenrit op de veluwe
Lacos op de Posbank

Hoe zorg je ervoor dat je paard niet schrikt en je ook niemand overhoopt loopt als je in volle gallop de bocht om komt.

De kans dat je op zo’n heerlijke zonnige zondag wild spot in het bos is nihil. Sterker nog, het lijkt soms meer op de drukke zaterdag middag in de supermarkt of op de meubelboulevard op tweede paasdag. Met een beetje geluk is er ook nog een hardloop of wieler wedstrijd gepland. 

Al met al valt je droom van een heerlijke buitenrit flink in het water.

Op dit soort dagen ben je alleen maar bezig met je paard in te houden, niet te laten schrikken van gillende kinderen of loslopende honden die opeens uit de bosjes schieten.

Mijn ervaring is dat wandelaars rustig een ruiterpad op lopen, zonder zich ervan bewust te zijn. Honden ook als ze niet los mogen wel losgelaten worden. Mountainbikers echt alleen met zichzelf bezig zijn en zich niets aantrekken van iets anders dan zo snel mogelijk over de paden en kruisingen met ruiterpaden te crossen. En zelfs natuurorganisaties toestemming geven om hardloopwedstrijden te houden op ruiterpaden.

Lacos is bomproef in het verkeer, maar een smal ruiterpad met voor en achter hem hardlopende fluoriserende hesjes is hem echt teveel. Zelfs voor mij als ervaren Buiten Ruiter geeft dat benauwde momenten waarop het lijkt alsof we de lucht in gaan zoveel spanning bouwt dat op bij Lacos.

Hoe ga je dan wel om met spitsuur in het bos?

Als ruiter ben je zowel kwetsbaar als gevaarlijk. Kwetsbaar omdat je rijdt op een vluchtdier dat het liefste weg wil van al dat fluoriserende en lawaaierige geweld. Gevaarlijk omdat je in een paniekvlucht van je paard veel kwaad kan doen aan jezelf, je paard en andere recreanten.

De beste oplossing is om juist op zonnige zondagen NIET naar buiten te gaan. Een beetje voorspelbaar, dat weet ik wel, maar leuk en ontspannen is het zeker niet om zo buiten te rijden. Voorkomen is dan dus beter dan genezen.

Er zijn doordeweeks ook mooie zonnige dagen, die veel beter geschikt zijn voor een buitenrit. Of ga juist op die regenachtige, koude zondag het bos in. Je kunt je er prima op kleden als ruiter en het scheelt jullie de irritatie door vliegen en dazen.

Wil je een keer mee met Lacos en mij op een niet zo drukke dag, schrijf je dan in op Ga mee

Ben je met je hoofd in de wolken van het zonnige weer toch op pad gegaan, zonder na te denken…

Houd het dan bij een korte rustige stapronde, misschien een klein drafje en alleen volle gallop als je ver vooruit kan zien dat je geen mede recreanten tegen zal komen. 

Is de zonnige zondag echt je enige mogelijkheid in je drukke werk en gezin schema om buiten te rijden? Bereid jezelf en je paard dan voor. Voor jou is het belangrijk ten alle tijden rustig te blijven en geen overlast te veroorzaken voor de andere recreanten. Blijf op de ruiterpaden houd overzicht over de omgeving.

Je kunt je paard trainen met schriktraining door hem te desensibiliseren voor deze indrukken. Politiepaarden kunnen ook tegen mensenmassa’s en vuurwerk. Het is dus zeker mogelijk om je paard zover op te leiden. De vraag is alleen of je dat wil. Een sensibel paard is gevoeliger voor jouw hulpen, dus zoek hierin naar een balans die past bij jullie.

Veilige buitenrit te paard
Veilige buitenrit op een drukke zonnige zondag

Kom je tijdens je buitenrit andere ruiters tegen, passeer elkaar dan in stap

Sommige paarden gaan liever met de groep mee, dan alleen de andere kant op. Jouw leiderschap en vertrouwen van je paard in jou is belangrijk op deze momenten. Train dit met de gratis Tips voor vertrouwen.

Deel jouw ervaringen met andere Buiten Ruiters in de besloten Facebook groep.

De beste oplossing is dus om op een ander moment naar buiten te gaan. Als dat niet mogelijk is voor jou dan kun je je paard voorbereiden door middel van schriktraining. Hij zal daardoor minder sensibel reageren op de drukte in het bos.

Wellicht vind je dit ook een interessant artikel om te lezen: “Zo open je een poort tijdens de buitenrit vanaf je paard”

Hoe mijn liefde voor paarden begon en ik niet meer zonder kon

Mijn liefde voor paarden

Die eerste keer dat je op een paard wordt gezet als kind heeft een enorme impact. Zo ook bij mij en in positieve zin. Paarden hebben mij niet meer losgelaten en na die eerste rit ben ik blijven rijden.

Mijn paarden geschiedenis begon in de Algarve in Portugal. Samen met mijn ouders en zusje was ik als zesjarig meisje op vakantie in de Algarve, zoals ieder jaar. Portugal was de favoriete bestemming van mijn ouders, 14 jaar lang gingen we daar minimaal eens per jaar op vakantie. 

Mijn liefde voor paarden
Linda en Juno tijdens een training weekend bij Ylvie Fros
foto door: Janneke Koekhoven

Op deze bewuste zonnige ochtend in 1987 ging ik met mijn moeder mee naar de bank om geld te halen. Geldautomaten bestonden nog niet en cash moest je nog bij de bank halen. Doordat er een storing was bij de bank, moesten we ruim 2 uur wachten. Daar kwamen we aan de praat met een Nederlands stel dat recent een manage opgezet had in de omgeving. We werden we uitgenodigd om langs te komen op de manege…

De warme zon, het stoffige zand en de geur van paarden.

 Wat een paradijs! Er werd gesproken over een bergrit, mijn vader had in zijn studententijd leren paardrijden, maar of ik kon rijden moest eerst nog bekeken worden. Ik had nog nooit op het paard gezeten, maar was niet bang en vond ze juist uiterst interessant. 

Die zachte neuzen en de geur van de paarden was bedwelmend.

Dus de braafste merrie werd van stal gehaald en ik erop gezet. Na een half uur aan de longe gereden te hebben werd ik door de manege eigenaren als “natuur talent” bestempeld en de bergrit voor de volgende dag geboekt.

Vroeg in de ochtend gingen we op pad de bergen in. Ik mocht weer op die super brave bruine merrie. Ik was zo trots! Deze geweldige merrie droeg me over smalle rotspaadjes, in stap, draf en gallop. We sprongen over beekjes en halverwege de rit hielden we een pauze in een typisch klein cafeetje waar ik een heerlijke Sumol dronk. 

Liefde voor paarden
Lacos tijdens een van onze buitenritten op de Veluwe

Vanaf dat moment wilde ik wel iedere dag paardrijden…

Bij thuiskomst ben ik ingeschreven op de plaatselijke manege waar ik 2 keer per week les kreeg. Op vrijdagen samen met mijn ouders en op zaterdag in de kinderles.

Omdat wij met het gezin in mijn jeugd regelmatig verhuisden voor mijn moeders werk, heb ik op verschillende maneges gereden. Op deze maneges reed ik dressuur, spring en cross wedstrijden en ging ik jaarlijks op ponykamp. De verschillende instructeurs en paarden hebben mij veel inzichten gegeven, waardoor ik alleen maar beter heb leren rijden.

Als student heb ik me ingeschreven bij de studenten ruiter vereniging Hippeia in Utrecht. Eens in de week hadden we les en een paar keer per jaar hielden we meetings met andere studenten ruiter verenigingen in het land waar we wedstrijden reden en flink feestten naderhand. 

Na mijn studententijd heb ik diverse paarden van vrienden bereden en les gegeven aan kinderen en volwassenen. Les geven zorgt ervoor dat je zelf moet nadenken over wat voor jou als automatisme werkt bij het rijden. Wat doe je dan precies en hoe breng je dat onder woorden. Absoluut een ervaring die mij veel meer bewust heeft gemaakt van mijn eigen houding en hulpen bij het rijden.

Ontspannen buitenrit met paard
Ontspannen buitenrit op Lacos

Door de jaren heen heb ik bijna iedere vakantie een buitenrit gemaakt, Vlieland, Portugal, Hongarije, Frankrijk, Mexico. 

Mijn vader wilde geen eigen paard en hij wilde dat ik op zoveel mogelijk verschillende paarden zou leren rijden, daarom heb ik pas als volwassen vrouw mijn eerste eigen paard gekocht. Sinds Juno, mijn eerste eigen paard, heb ik prive les gehad en seminars gevolgd van diverse instructeurs.

De paarden die me bij zijn gebleven:

  • Brave bruine Portugese merrie die me door de bergen droeg en me een geweldige eerste paarden ervaring heeft gegeven.
  • Binky, de palomino Welsh pony van Manege Annen. Binky lanceerde me drie keer tijdens het inrijden voor mijn allereerste dressuur wedstrijd. Ondanks dat werden we toch eerste.
  • Master, de voskleurige sterrenkijker van Manege Any Dale. Master is lange tijd mijn vaste pony geweest tijdens de lessen. Het rond rijden van mijn pony had in die tijd niet mijn interesse, springen en crossen wel. Master gaf mij de escape als sterrenkijker om daar niet op te hoeven focussen in de lessen.
  • Tiny, de kleine bruine rakker van Manege Any Dale. Tiny zette me tijdens een cross wedstrijd flink te kakken, door halverwege het parcour het bit tussen de tanden te nemen en linea recta terug naar de start te galloperen. Diskwalificatie tot gevolg.
  • Harvey de lieve en soepel te rijden vos van Manege Laren. Een heerlijke paard om te rijden.
  • Nozem de exposieve zwarte ruin van Manege ‘t Hoogt. Door de jaren heen ben ik niet vaak van het paard gevallen, maar de meest onverwachtte en onhandige val was van Nozem. In stap door de buitenbak, deed hij in de hoek een stap opzij en ik hing daardoor zover om zijn hals dat ik niet terug het zadel in kom komen. Zoals traditie het voorschreef bij Hippeia moest er getrakkerd worden door mij. Nozem is overleden, zijn schedel is bewaard gebleven en fungeert nu als lesobject voor de jonge ruiters van Manege ‘t Hoogt.
  • Hekla de zwarte IJslander merrie, de leidmerrie van de kleine kudde en stront eigenwijs. We hebben samen heerlijke buitenritten gemaakt en helaas is ze in 2018 ingeslapen op hoge leeftijd.
Mijn eigen paarden

Eigen paarden:

  • Juno, mijn eerste eigen paard. Gekocht als enter van de fokker, KWPN schimmel merrie van Sydney x Nassau. Grandprix springbloed met een bijpassend karakter. Van Juno heb ik geleerd wat een dominante merrie inhoudt. Zij leerde me hoe ik mijzelf kon overwinnen om een nog betere leider te worden. Ze hield me dagelijks een spiegel voor. Na mijn scheiding is Juno de springsport in gegaan net als haar vader en volle zus.
  • Nina de schimmel Welsh merrie, ook als enter gekocht van de fokker. Ze was de beste vriendin van Juno, onze kleine prinses. Nina leerde mijn kinderen rijden en mennen. Nu leert ze een volgend klein meisje rijden.
  • Rinse de grote bruine knuffelbeer. Mijn Hannoveraan ruin die mij in het zadel hielp als Juno me weer eens het gevoel gaf heel klein te zijn. Samen hebben we heerlijke buitenritten gemaakt. Rinse is na mijn scheiding van zijn pensioen jaren gaan genieten bij zijn oud eigenaar.
  • Lacos mijn Spaanse vriendje zoals ik hem liefkozend noem is mijn huidige paarden-partner. Wat een Ferrari, zo snel en zo sensibel. Absoluut het paard van mijn dromen. Je zult hem zien in de meeste foto’s op dit blog.

Meer weten over wie de Buiten Ruiter is? Lees dan verder op Over ons.

Wat is jouw eerste paarden ervaring en zijn er speciale paarden die jou zijn bijgebleven? Deel het in de comments. Of wordt lid van de besloten Facebook groep “de Buiten Ruiters”, waar we tips&tricks voor veilig en met plezier buitenrijden delen. Meld je aan!

De manier om je dressuur training te doorbreken en je paard te motiveren

dressuur training doorbreken en paard motiveren

Als jij een intensief dressuur training schema hebt en je merkt dat je paard geen zin meer heeft om hard te werken. Hij is niet meer vooruit te branden en hangt in de teugels. Probeer dan eens om de training te doorbreken met een buitenrit waarbij je de dressuur training in het bos oppakt.

Of vind jij dressuur ook zo saai? Rondjes rijden in de zandbak en eigenlijk nooit genoeg ruimte om even een sprintje te trekken na een paar intense oefeningen? Toch is dressuur de basis voor iedere vorm van de paarden sport of recreatie. Dressuur training is dus onmisbaar, maar de saaie rondjes in de bak kun je wel doorbreken.

Juist een paard dat mee naar buiten gaat moet gevoelig zijn op je hulpen.

Het is een stuk veiliger is als je paard kan halt houden bij het oversteken en reageert op je been hulpen als je een hek open maakt. Als die basis er is, kun je naar buiten en verder oefenen op ieder redelijk vlak zandpad.

dressuur training doorbreken en paard motiveren
Juno, mijn KWPN merrie, in training.
Foto door: Janneke Koekhoven

De aandacht van je paard afleiden met dressuur oefeningen tijdens de buitenrit

Lacos en ik houden niet van rijden in de buitenbak die we tot onze beschikking hebben. Daarom doen wij in het bos onze dressuur training. De energie die vrijkomt bij die Spanjaard van mij is enorm en daarvoor hebben we de open ruimte nodig. 

We kunnen op een bospad intense verzameling oefenen en daarna ontspannen door een explosie van energie in een stuk rengalop of door met een lang teugel volledig ontspannen door te stappen.

dressuurtraining doorbreken met een buitenrit
Ontspannen buiten rijden is een geweldige afwisseling van je dressuur training.

Droom je er niet stiekem van om in piaffe door het bos te paraderen?

Ieder zandpad of redelijk vlak bospad is geschikt voor dressuur training. Op bredere paden kun je wendingen om de achterhand oefenen of een schouder binnenwaarts. Heel veel mogelijkheden dus, die veel meer afwisseling geven en je normale dressuur training doorbreken

Doordat je meer open ruimte hebt, kan je paard geneigd zijn om te gaan versnellen. Oefen daarom om zelf rustig en ontspannen te blijven. Let op je ademhaling en je houding. Duik niet in de focus op de oefening die je wilt uitvoeren, maar houdt een open blik op de omgeving. Daardoor verstijf je zelf minder en zal je paard ook meer ontspannen blijven. Luister naar de vogels en de wind in de bomen en ondertussen vraag je rustig van je paard om een schouder binnenwaarts. 

Grote kans dat jouw paard de eerste keer niet begrijpt wat je wil. In de bak verwacht hij deze oefeningen en buiten rijden is voor lange teugels en ontspanning in zijn ogen.

Wees geduldig en verwacht niet bij de eerste keer de beste uitvoering. 

Sommige paarden zijn buiten zo bezig met hun omgeving dat ze eigenlijk bijna geen aandacht hebben voor hun ruiter. Juist door deze dressuur training vraag je hem de aandacht weer bij jou neer te leggen.

Zodra je paard gewend is aan dressuur training in het bos, kun je dit gaan gebruiken als afleiding bij spannende momenten. Vraag om zijn aandacht als hij gespannen raakt of is geschrokken. Op die manier kun je de rust weer terug krijgen en veilig verder rijden.

dressuur training op het zandpad in het bos
Dit zandpad is ideaal voor dressuur training. Ga vaker naar buiten met je paard en houd hem gemotiveerd

Wil je graag eens mee met de BuitenRuiter? Schrijf je in!

Welke dressuur oefeningen doe jij tijdens de buitenrit? Vertel het me in de comments.